A romaría de Nosa Señora dá Barca, en Muxía, é unha das máis importantes e de maior tradición de Galicia. A Santa non protexe contra ningún mal en concreto, senón que debe a súa popularidade a que concede todo aquel favor que lle sexa solicitado con fe. Este ano, as festas terán lugar do 8 ao 11 de Setembro. Festa declarada de Interese Turístico Nacional.
Conta a lenda que cando Santiago predicaba o evanxeo por estas terras, nun momento de desolación debido ao pouco éxito logrado na súa predicación, recibiu a visita da Virxe sobre unha barca de pedra na que remaban anxos, o que lle infundió ánimos para que o apóstolo continuase co seu labor evanxelizador. Como proba da súa aparición, a barca da Virxe quedou plasmada nas rocas. Con posterioridade descubriuse a imaxe da Virxe baixo o temón da barca e procedeuse ao seu traslado á igrexa parroquial pero, de forma inexplicable, volveu aparecer no seu lugar orixinal. Ante este milagroso feito, os habitantes de Muxía decidiron construír un santuario para honrar á Virxe.
Esta romaría é tan antiga como a fundación da súa primeira capela, que tivo lugar cara aos séculos XI ou XII, e está declarada de interese turístico nacional. Celébrase durante o segundo fin de semana do mes de setembro, sendo o domingo o momento culminante da celebración cunha procesión que percorre varias rúas de Muxía, camiño da igrexa de Santa María, onde se acolle á Virxe ata o día seguinte.
Nos arredores deste santuario situado xunto ao mar atópanse as rocas usadas nun rito de culto pagán e que logo foi cristianizado: son a pedra de abalar, a pedra dous cadrís e a pedra dous namorados. Este culto ás pedras, moi habitual en Galicia, probablemente deba a súa orixe á época prerrománica e segundo parece a súa cristianización débese aos monxes de Muxía.
“A Pedra dous Cadrís” é de visita indispensable para todos aqueles que padezan problemas reumáticos, para o que han de pasar por baixo dela nove veces. Segundo a lenda mariano-xacobea trataríase da vela da barca na que se apareceu a Virxe.
“A Pedra de Abalar” produce ao moverse un son misterioso. A tradición popular atribúelle multitude de poderes. O son só se produce en caso de inocencia ante unha acusación, virxindade ou infidelidade.
Tamén se conta que a pedra emite o seu son por si soa como aviso dun naufraxio ou algunha outra desgraza.
“A Pedra dous Namorados” é a única das pedras da Barca cuxa tradición non se relaciona coa lenda mariana. Ten forma de asento cun gran respaldo no cal as parellas se prometen amor e fidelidade.
